Mijn favorieten

Het is lekker wonen in Goirle

Het gaat goed met ons. Je hoort het overal. De economie draait weer op volle toeren. Met name in de steden zijn de gevolgen hiervan goed te merken. Gemeenten en marktpartijen investeren flink om de stad tot een bruisende plek te maken waar mensen graag willen wonen, werken en verblijven. En juist omdat deze plekken zo razend populair zijn, schieten de prijzen hier door het plafond.

De keerzijde hiervan is helaas dat een beetje leuke woning op een goede locatie langzamerhand voor velen simpelweg onbereikbaar wordt en meer en meer alleen betaald kan worden door de ‘happy few’. Stevenen we hierdoor in plaats van op een inclusieve stad af op een exclusieve stad waarin alleen plek is voor de degene met een goedgevulde portemonnee?

Schrijnende problemen

Tegelijkertijd kennen onze steden nog veel wijken met schrijnende problemen als hoge werkloosheid, verborgen armoede en huishoudens die door betalingsachterstand zijn afgesloten van gas, water en licht. Ook dit is Nederland. Als gevolg van de toenemende populariteit van onze steden dreigen de bewoners in deze wijken hun woning te moeten verlaten om plaats te maken voor een nieuwe wijk waar bakfietsmoeders heerlijk ongedwongen met elkaar een latte macchiato drinken.

Klinkt mooi toch? Je hoeft dan ook geen profeet te zijn om te voorspellen dat over enkele jaren de problemen hier zijn opgelost. Op papier dan. Want de vraag die overblijft: is het échte probleem daarbij wel opgelost? Wat gebeurt er met de oorspronkelijke bewoners? Want een buurt is meer dan een postcode. De uitdaging in deze tijd ligt niet alleen in het beter maken van de plek, maar van de plek én haar bewoners. Want mensen máken die plek.
Net als cowboys die indianen verdrijven, moeten de oud-bewoners nu uitwijken naar andere plekken. Dit terwijl de bewoners zelf misschien wel dolgelukkig zijn in hun jaren ’60-portiekflat met trespa gevelbekleding.

Duik de wijk in!

Om erachter te komen hoe wij (gemeenten, marktpartijen) met deze vraagstukken om moeten gaan, moeten we allereerst achter onze computer vandaan. Zorgen dat we onze voelsprieten in de maatschappij hebben. Weten wat er speelt op straat. Dus niet alleen via online nieuwsbrieven op de hoogte zijn van het laatste nieuws en de trends, maar ook letterlijk je zintuigen als voelsprieten om je heen gebruiken. Echt de wijk in duiken. Ga als een Jane Jacobs op de stoep zitten en observeer gewoon een tijdje. Of knoop een gesprek aan met een passant. Vraag hoe het is om hier te wonen en hoe het beter kan. Van zulke gesprekken kunnen we zo veel leren.

Verder kijken dan eigen plangrens en portemonnee

We moeten deze vraagstukken veel integraler bekijken. Want veel problemen zijn moeilijk alleen op te lossen met ruimtelijke ingrepen. Als we verder kijken dan onze eigen plangrens en portemonnee kunnen we op alle fronten onze steden sterker maken. En wordt de opgave niet bekeken vanuit de core business van de individuele bedrijven, maar staat het belang van de plek en haar bewoners centraal.
Wat we in ieder geval weten, is dat er meer nodig is dan een grote zak geld en vanuit een hoofdkantoor een plan bedenken. Het begint bij die intrinsieke motivatie om het beste te willen betekenen voor de stad én haar inwoners. Over je eigen schaduw heen durven stappen, zodat iedereen in de toekomst een veilig thuis heeft